2 farr 30's en een jong eendje...

Scheveningen, 30 Maart, 2009

Het weekend van 28-29 maart stond weer volledig in het teken van de boathandling. Zaterdag mochten Remco, Coen, Ralph, Rodny en ondergetekende Simon verwelkomen om de Mumma Duck een rondje over de Scheveningse zee te jagen. Na een druilerige en windloze start van de dag begon de wind iets aan te trekken en liet de zon zijn gezicht zien. De eerste 2 trainingsrondes werden besteed aan het warmdraaien op het gebied van boathandling. Daarna zochten we onze concullega's de Delft Challenge op om een rondje te sparren. De bootsnelheid liet nogal wat te wensen over; er moet nog hard gewerkt worden om de hoogte en snelheid te verbeteren. Downwind liep de boot als een trein. Elke golf werd er hard gewerkt en dit leverde duidelijk bootlengten winst op. De boathandling komt beetje bij beetje steeds meer op orde, maar "het opvoeren van de druk" zoals Simon het noemde leverde toch nog de nodige puntjes op om te verbeteren.

Uiteindelijk werd de dag afgesloten met een nuttige nabespreking waarbij er duidelijke concentratiepunten afgesproken werden: Gewicht, Fine-tunen van de boothandling (ieder op zijn eigen vlak) en natuurlijk de bootsnelheid aan de wind.

Zondag beloofde het een heerlijke dag te worden met een zonnetje en een 16-17 knopen wind, langzaam afnemend tot 6-8 knopen. Rob vulde het zaterdag team aan als tacticus. De Farr 30 klasse was goed vertegenwoordigt met de Delft Challenge, de Triple-P en de Mumma Duck. De eerste wedstrijd kende voor ons een redelijke start, maar de bootsnelheid upwind bleek nog steeds problematisch. De Delft Challenge ronde de boei voor ons, de Triple-P had zich achter ons geschaard. De afstand tussen Delft Challenge en de Mumma Duck varieerde vrij veel, vooral tegen het einde van de eerste wedstrijd leek de bootsnelheid bijgetrokken, helaas te laat, de DC eindigde voor ons. Een 5e plaats resteerde achter de Daikin, FDR, Rosetta en de Delft Challenge.

De tweede ronde kende een slecht geplande start; de wind zakte 8 minuten voor de start eruit tot 7-8 knopen, net nadat de keuze voor de medium al was gemaakt. Dit, gecombineerd met een chaotische start zorgde ervoor dat we de hele race achter de feiten bleven aanvaren. De afstand tussen de DC en ons werd op verschillende momenten in de race aardig teruggebracht maar onze opmars stuitte een aantal keren op fouten die een aardige terugval veroorzaakten. Tegen het eind van de race zakte de wind er volledig uit, wat de zwaardere boten ernstig parkeerde: resultaat: Delft Challenge (gefeliciteerd!), Daikin, Mumma Duck, Triple P.

Tijdens de laatste IJspegel werd duidelijk dat we er nog niet zijn, Delft Challenge nam een goede rentree en wees ons op het feit nooit lui te worden. Over anderhalve week zal Mumma Duck zijn vleugels strekken in La Trinité Sur Mer tijdens Spi Ouest.

Groetjes

Ties